أَنَّهُمْ يَقُولُونَ إِنَّما يُعَلِّمُهُ بَشَرٌ ، لِسانُ الَّذِي يُلْحِدُونَ إِلَيْهِ أَعْجَمِيٌّ ، وَ هذا لِسانٌ عَرَبِيٌّ مُبِينٌ « 1 » . و يا گفته‌اند : پاره‌اى از معلوماتش را از سلمان فارسى گرفته ، كه يكى از علماى فارس و داناى به مذاهب و اديان بوده است ، با اين‌كه سلمان فارسى در مدينه مسلمان شد ، و وقتى به زيارت آن جناب نائل گشت ، كه بيشتر قرآن نازل شده بود ، چون بيشتر قرآن در مكه نازل شد ، و در اين قسمت از قرآن تمامى آن معارف كلى اسلام ، و داستان‌ها كه در آيات مدنى هست ، نيز وجود دارد ، بلكه آنچه در آيات مكى هست ، بيشتر از آن مقدارى است كه در آيات مدنى وجود دارد ، پس سلمان كه يكى از صحابه آن جناب است ، چه چيز به معلومات او افزوده است ؟ علاوه بر اين‌كه خودشان مىگويند سلمان داناى به مذاهب بوده ، يعنى به تورات و انجيل ، و آن تورات و انجيل ، امروز هم در دسترس مردم هست ، و با مقايسه اين‌دو با آنچه در قرآن هست معلوم مىشود كه تاريخ قرآن غير تاريخ آن كتاب‌ها ، و داستان‌هايش غير آن داستان‌ها است . در تورات و انجيل لغزش‌ها و خطاهايى به انبياء نسبت داده ، كه فطرت هر انسان معمولى متنفر از آن است ، كه چنين نسبتى را حتى به يك كشيش ، و حتى به يك مرد صالح متعارف بدهد ، و احدى اين‌گونه جسارت‌ها را به يكى از عقلاى قوم خود نمىكند . و اما قرآن كريم ساحت انبياء را مقدس دانسته ، و آنان را از چنان لغزش‌ها برى مىداند .

--> ( 1 ) . سوره نحل : 103 .